Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

Με Διαβατήριο τη Γοητεία | Αρκεί η γοητεία να κάνει τα όνειρά μας πραγματικότητα;

Αρκεί η γοητεία που ασκούμε στους γύρω μας να κάνει τα όνειρά μας πραγματικότητα; Αρκεί η γοητεία του Ιρανού μετανάστη στη Δανία να του εξασφαλίσει την πολυπόθητη παραμονή του στην παραδεισένια κατ’ αυτόν χώρα του δυτικού κόσμου; Να του χαρίσει το διαβατήριο της ευτυχίας;
Τελικά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Όταν καταφέρνεις να εξασφαλίσεις την επιβίωσή σου τότε τι σου μένει να διεκδικήσεις; Μα φυσικά τη ζωή σου την ίδια, αυτή που σε ξεχωρίζει από το ζωικό βασίλειο. Έτσι έρχεται σιγά σιγά, η απελευθέρωση των εσωτερικών σου δυνάμεων που τις κρατούσε εγκλωβισμένες η ανέχεια. Και τότε σου δίνεται η δυνατότητα να ερωτευτείς, να επικοινωνήσεις αληθινά να χαρείς με όλο σου το «είναι». 
Ανακαλύπτεις όμως ότι η οικονομική ευμάρεια σε καμία περίπτωση δε σε καλύπτει. Και εκεί που νομίζεις ότι ξεπερνώντας το εμπόδιο της φτώχειας, ξεπερνάς εύκολα και τα υπόλοιπα εμπόδια, διαπιστώνεις ότι ανυπέρβλητα υψώνονται αυτά μπροστά σου. Και τότε αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι εσύ ο ξένος που τα αντιμετωπίζει όλα αυτά αλλά πολύ περισσότερο οι ντόπιοι που κι αυτοί σου φαντάζουν ξένοι και μετανάστες, στην ίδια τους τη χώρα στην ίδια τους τη ζωή. Και καταλήγεις στο ότι και οι δύο δεν ψάχνετε για το διαβατήριο της απόδρασης αλλά για ένα καταφύγιο όπου θα καταφέρετε ίσως, να αποδράσετε από τον ίδιο σας τον εαυτό και να ξεκινήσετε πάλι από την αρχή. Γιατί τελικά αυτό που όλοι ψάχνουμε δεν είναι το «πώς» και το «πού» αλλά το «με ποιους» και κυρίως «γιατί». 
Αυτά είναι τα καίρια ζητήματα που θίγονται στην ταινία του Ιρανού σκηνοθέτη Μιλάντ Αλάμι. Η ιρανική προέλευσή της ταινίας, εξασφαλίζει και την εξαιρετική της ποιότητα. Πλέον είμαι απόλυτη. Και ναι, σε μερικά πράγματα πρέπει να είμαστε απόλυτοι… Σε μερικά όμως…
----------------------------------

Καλλίτσα Βλάχου
Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της  ,διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της , απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…


Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018

Αυτή την εβδομάδα στο Κινηματοθέατρο "Πετρούπολις" (26-30/12/18)

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Αυτή την εβδομάδα στο Κινηματοθέατρο "Πετρούπολις" (19-23/12/18)

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Περίπτωση συνείδησης | Απέριττος, ουσιώδης, ανθρωποκεντρικός ιρανικός κινηματογράφος


Πόσο, μα πόσο όμορφος είναι ο ιρανικός κινηματογράφος! Απλός, απέριττος, ουσιώδης, ανθρωποκεντρικός. Με ελάχιστα οικονομικά μέσα παράγονται αριστουργήματα. Και για άλλη μια φορά μας επιβεβαιώνεται ότι αυτό που δίνει αξία σε οποιοδήποτε δημιούργημα είναι η ευαίσθητη διεισδυτική ματιά του δημιουργού και το σημαντικότερο, ότι ο άνθρωπος βρίσκεται στο κέντρο της δημιουργίας του. 
Η συνείδηση, λοιπόν, το θέμα αυτής της ταινίας , η συνείδηση που σαφώς διαμορφώνεται και από το κοινωνικό περιβάλλον, ένα ασφυκτικό περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο θρησκευτικός σκοταδισμός, η φτώχεια, η κοινωνική αδικία. 
Και εδώ έρχεται η ανατροπή. Ο ήρωας στέκεται πάνω από τα κοινωνικά δεδομένα. Δεν τα αφήνει να καθορίσουν τις επιλογές του, γιατί γι' αυτόν το βάρος της συνείδησης από το οποίο θέλει να απαλλαγεί, δεν ελαφραίνει καθόλου μα καθόλου από τα πολλά υποσχόμενα οφέλη των κοινωνικών συμβάσεων. Και έτσι παίρνει την απόφαση και πράττει κατά συνείδηση, απαλλασσόμενος από τα δικά του βάρη, αλλά κυρίως απαλλάσσει τους άλλους από τα βάρη της δικής τους συνείδησης. Είναι πολύ σημαντικό σε μια κοινωνία που αρέσκεται στο λιντσάρισμα, που απαθής παρακολουθεί διασκεδάζοντας με τη ανθρώπινη δυστυχία, να προβάλλεται μέσα από την τέχνη το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. 
Για μένα αυτό λειτουργεί εξισορροπητικά και λυτρωτικά και φέρνει τα πράγματα εκεί που θα ’πρεπε να βρίσκονται.
--------------------------------------

Καλλίτσα Βλάχου

Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της , διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της , απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…