Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020

Οι προτάσεις μας: Λεωφόρος Πατησίων | EDITORIAL

Αν για την K.Γώγου το "Πάνω κάτω Πατησιών" ήταν μονόδρομος, ο μονόδρομος της μοναξιάς,  της απελπισίας αλλά και του οράματος της πως θα αλλάξουν κάπως τα πράγματα, κάπως έτσι είναι και η Πατησίων για την πρωταγωνίστρια της πολυβραβευμένης μικρού μήκους ταινίας του Θανάση Νεοφώτιστου "Λεωφόρος Πατησίων". Ένας μονόδρομος μιας σύγχρονης γυναίκας που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της σε μια ασυμβίβαστη Αθήνα. Μια  Αθήνα που τα συγκεντρώνει όλα. Την ενέργεια, τη μαχητικότητα, την αντίδραση, τα όνειρα που ψάχνουν τρόπους να εκδηλωθούν, την ελπίδα για την πραγματοποίησή τους, την οργή για το ανικα νοποίητό τους, τη σύγχυση, το μπέρδεμα μα και τις κρυμμένες χαρές, τις κρυφές ελπίδες. 
Σε ένα εξαιρετικά καλογυρισμένο δωδεκάλεπτο μονοπλάνο που μου θύμισε πολύ τα πλάνα των αγαπημένων μου Νταρντέν παρακολουθούμε την κλιμακούμενη εσωτερική ένταση της νεαρής μητέρας που βρίσκεται στην οδό Πατησίων πηγαίνοντας σε οντισιόν προκειμένου να διεκδικήσει το ρόλο της σαιξπηρικής Βιόλας (δεν είναι τυχαία η επιλογή αυτού του ρόλου από τον σκηνοθέτη αφού  και στο έργο του Σαίξπηρ οι ρόλοι , οι ταυτότητες των ηρώων συγκρούονται καθώς η Βιόλα είναι η γυναίκα που μεταμορφώνεται σε άντρα με αποτέλεσμα μέσα από τον διττό της ρόλο να έρχεται σε σύγκρουση και με τον εαυτό της αλλά και να προκαλεί ανισορροπίες και στο περιβάλλον της). Πηγαίνοντας λοιπόν στην οντισιόν, η νεαρή μητέρα, ανακαλύπτει ότι μικρός της γιος έχει μείνει μόνος του στο σπίτι.
Η ένταση κλιμακώνεται διαρκώς καθώς οι ρόλοι και τα συναισθήματα συγκρούονται. Και το background αυτής της πορείας το κοινωνικό τοπίο των συγκρούσεων μιας Αθήνας, όπου τα παιδιά με τις κουκούλες προσπαθούν και αυτά να δώσουν το στίγμα τους να δηλώσουν  τα αδιέξοδά τους με έναν ανορθόδοξο τρόπο αυτόν της βίας , οδηγούμενοι έτσι και αυτοί σε έναν  μονόδρομο που καταλήγει σε αδιέξοδο.
Και αν καθόλη τη διάρκεια της δωδεκάλεπτης αυτής πορείας ο σκηνοθέτης καταφέρνει με απόλυτη δεξιοτεχνία να μας κάνει να μπούμε στον ψυχισμό της νεαρής μητέρας και να αγνοήσουμε όπως και εκείνη τον εξωτερικό μας φόβο που προέρχεται από τα επεισόδια αφού η εσωτερική αγωνία και ο εσωτερικός φόβος υπερτερούν του εξωτερικού , ωστόσο στην κορύφωση του δράματος, η κρότου λάμψης μας φωτίζει την άρρηκτη σχέση του «μέσα» με το  «έξω» και ταυτόχρονα μας επιτρέπει να βιώσουμε την αποκλιμάκωση των συναισθημάτων μας που τόσο την έχουμε ανάγκη και στη δική μας ζωή.
Σε μια ζωή που όπως λέει και η Γώγου στην ποιητική της ανθολογία «Πάνω κάτω Πατησίων» (με μία δική μου μικρή παραλλαγή ) μπερδευόμαστε πολλές φορές,  πού σταματάει το όνειρο και πού αρχίζει η αλήθεια.
Μπορείτε να δείτε δωρεάν τη μικρού μήκους ταινία εδώ.
Αξίζει πραγματικά!
Σκηνοθεσία: Θανάσης Νεοφώτιστος | Σενάριο: Γιώργος Αγγελόπουλος, Θανάσης Νεοφώτιστος
---------------------------------
Καλλίτσα Βλάχου
Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της, διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της, απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…



Ετικέτες

Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης dimos petroupolis σινέ πετρούπολις Δήμος Πετρούπολης δημοτικός κινηματογράφος πετρούπολης Θερινό Σινεμά Πετρούπολης Θερινός Κινηματογράφος Πετρούπολης Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης πρόγραμμα 2017 Κινηματοθέατρο Πετρούπολις καλοκαίρι 2017 Ελεύθερη είσοδος πρόγραμμα 2018 παιδική ταινία πρόγραμμα 2019 άρθρα editorial ελληνική ταινία όσκαρ καλοκαίρι 2018 Ινστιτούτο Θερβάντες πρόγραμμα 2020 καλοκαίρι 2019 Ισπανική πρεσβεία καλοκαίρι 2020 Πρεσβεία Αργεντινής κωμωδία Ιούλιος 2020 Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Σεπτέμβριος 2020 γαλλική ταινία ισπανική ταινία χειμώνας 2019-2020 Ιούνιος 2020 Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας ιρανική πρεσβεία ιταλική ταινία Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Πρεσβεία Νορβηγίας Φεβρουάριος 2020 ιρανική ταινία Απρίλιος 2019 Ιανουάριος 2020 Μάρτιος 2020 Δεκέμβριος 2019 Νοέμβριος 2019 Πρεσβεία Ουρουγουάης Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης