Οικογένεια προς Ενοικίαση / Rental Family
Μια συγκλονιστική ματιά στην "ενοικιαζόμενη" ευτυχία.
Η βραβευμένη σκηνοθέτης Χικάρι (γνωστή από τη σειρά "Beef") επιστρέφει με μια ταινία που ισορροπεί ανάμεσα στο σουρεαλιστικό και το βαθιά ανθρώπινο. Στο "Οικογένεια προς Ενοικίαση", ο Μπρένταν Φρέιζερ, υποδύεται τον Φίλιπ, έναν Αμερικανό ηθοποιό στο Τόκιο. Όταν η καριέρα του βαλτώνει, προσλαμβάνεται σε μια εταιρεία που νοικιάζει ηθοποιούς για να υποδυθούν μέλη οικογενειών ή φίλους. Εκεί, ο ιδιοκτήτης του γραφείου τού εξηγεί τη φιλοσοφία της επιχείρησης με μια φράση που σε παγώνει: "Δεν πουλάμε ανθρώπους, πουλάμε συναίσθημα".
Οι υπηρεσίες του γραφείου καλύπτουν κάθε κενό: από το να υποδυθείς έναν πατέρα, μέχρι έναν φίλο για ηλεκτρονικά παιχνίδια ή απλά για ένα ποτό. Όμως, πίσω από την υπόσχεση της παρέας, η ταινία εγείρει βαθιά ηθικά ερωτήματα που μας ακολουθούν και μετά τους τίτλους τέλους.
Το πιο συγκλονιστικό κομμάτι είναι η σχέση του Φίλιπ με ένα μικρό κορίτσι, τη Μία, που η μητέρα της τον προσλαμβάνει ως πατέρα. Εδώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια σκληρή πραγματικότητα: Πόσο υγιές είναι για ένα παιδί να δένεται με έναν "πατέρα" που πληρώνεται με την ώρα; Η σύγχυση των ορίων κορυφώνεται όταν ο Φίλιπ παίρνει μια οριακή απόφαση: αρνείται έναν ρόλο σε μια αστυνομική σειρά που περίμενε χρόνια, μόνο και μόνο για να παραμείνει κοντά στη "μικρή του κόρη". Είναι μια στιγμή που αναρωτιόμαστε έντονα: Πόσο υγιές είναι και για τον ίδιο τον ηθοποιό να ταυτίζεται τόσο με τους "ρόλους" του; Η ανάγκη του να νιώσει ότι ανήκει κάπου τον οδηγεί στο να θυσιάσει την πραγματική του καριέρα για χάρη μιας καλοπληρωμένης ψευδαίσθησης.
Σε μια χαρακτηριστική σκηνή, η μικρή Μία ρωτάει: "Γιατί οι μεγάλοι λένε συνέχεια ψέματα;". Η απάντηση που παίρνει είναι αφοπλιστική: "Είναι πολύ πιο εύκολο από το να λες την αλήθεια". Αυτή η φράση συνοψίζει όλη τη βιομηχανία των Rental Families στην Ιαπωνία, μια υπαρκτή πραγματικότητα όπου πολλοί νοικιάζουν συγγενείς ή φίλους για να αποφύγουν το στίγμα της μοναξιάς. Η ταινία μας δείχνει ότι αυτό που αγοράζεται είναι η οικειότητα, όμως το ψυχολογικό τίμημα και για τις δύο πλευρές είναι συχνά δυσβάσταχτο.
Η σκηνή που ο Φίλιπ αντικρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, τη στιγμή που τιμά τη μνήμη του ηθοποιού για τον οποίο υποδυόταν έναν ακόμη ρόλο, είναι η στιγμή της απόλυτης συντριβής. Εκεί καταλαβαίνουμε ότι δεν κοιτάζει απλώς το είδωλό του, αλλά την αντανάκλαση ενός ανθρώπου που έχει χάσει κάθε επαφή με την προσωπική του αλήθεια, έχοντας αναλώσει τον εαυτό του στο να "κατασκευάζει" αναμνήσεις για τους άλλους.Η ταινία "Οικογένεια προς Ενοικίαση" είναι μια τρυφερή αλλά και διεισδυτική ματιά πάνω στη μοναξιά. Ο Μπρένταν Φρέιζερ παραδίδει μια ερμηνεία γεμάτη μελαγχολία και ανθρωπιά, κάνοντάς μας να αναρωτηθούμε αν η ενοικιαζόμενη ευτυχία είναι προτιμότερη από την αληθινή μοναξιά και πού σταματά η υποκριτική όταν αρχίζει η ανάγκη για αγάπη.
---------------------------------------------
Αφροδίτη Παπαδάκη
Μένει στην Πετρούπολη και είναι μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης από το 2011. Ασχολείται με τα οικονομικά και το χορό. Στον ελεύθερο χρόνο της κάνει γιόγκα, διαβάζει βιβλία και βλέπει πολλές ταινίες και ξένες σειρές.
Instagram: @alpha.pi
%20(1).png)
