Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης παρουσιάζει την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026, δύο μοναδικά ντοκιμαντέρ του Χρήστου Πυθαρά που μιλούν για την καθημερινότητα, την ανθρώπινη εμπειρία και τη δύναμη της εικόνας και του βλέμματος:
Ελλάδα, 2018 | Διάρκεια: 60' Ένα 24ωρο στο ορεινό χωριό Σόπι της Ηλείας κατά την περίοδο του τρύγου: αυθεντικές στιγμές καθημερινότητας, ήχοι, βλέμματα και μικρές ιστορίες ζωής φιλτραρισμένες με ευαισθησία και κινηματογραφική ματιά.
Ελλάδα, 2019 | Διάρκεια: 22' Εικοσιεννιά γυναίκες, διαφορετικών ηλικιών, στέκονται μπροστά στην κάμερα και απαντούν σε προσωπικές ερωτήσεις χωρίς λόγια. Μια ιμπρεσιονιστική καταγραφή του ανθρώπινου βλέμματος και της εκφραστικότητας.
Η ταινία ξετυλίγει την αληθινή ιστορία της νεαρής παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ Φατμά Χασούνα, μέσα από τις καθημερινές της συνομιλίες με τη σκηνοθέτρια. Γυρισμένο μέσα από βιντεοκλήσεις, το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη ζωή στη Γάζα σε πρώτο πρόσωπο: τις στιγμές, τις σιωπές, τους ήχους και τις εκρήξεις στο φόντο. Μια μαρτυρία για το πώς είναι να συνεχίζεις να ζεις και να δημιουργείς κάτω από διαρκή απειλή.
🎭Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο πρόγραμμα ACID του Φεστιβάλ Καννών και είναι αφιερωμένη στη Φατμά, η οποία σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό του σπιτιού της λίγο μετά την ολοκλήρωσή της.
Ένα ντοκιμαντέρ-φόρος τιμής στη δύναμη της εικόνας, της φωνής και της μνήμης.
Υπάρχουν ντοκιμαντέρ που πληροφορούν. Και υπάρχουν κι εκείνα που σου προκαλούν μια αίσθηση οικειότητας - σαν να σε ξέρουν. Το "Εδώ μιλάνε για λατρεία" του Βύρωνα Κριτζά ανήκει στη δεύτερη κατηγορία: ένα έργο γεμάτο μνήμη, συναισθηματική ακρίβεια και αγάπη για μια μπάντα που δεν ζήτησε ποτέ να γίνει μύθος - έγινε.
Η ταινία δεν αποδομεί, ούτε εξιδανικεύει. Παρακολουθεί την πορεία των Κόρε. Ύδρο. με μια ήρεμη, σιωπηλή αγάπη, από τα πρώτα βήματα στη σκοτεινή, εσωτερική Κέρκυρα - που πίσω από τη γοητευτική ομορφιά της υπάρχει και το άλλο πρόσωπο της συντηρητικής κλειστής κοινωνίας - στην απρόσμενη απογείωση, μέχρι την αναπόφευκτη αποσύνθεση. Και από εκεί, στη σιωπή και στους απόηχους που ακόμα αντηχούν. Παρουσιάζει τη διαδρομή σαν κύκλο: τη γέννηση, τη φλόγα, τη στάχτη και μετά... κάτι καινούργιο. Τη ζωή μετά τη διάλυση, την καθημερινότητα των μελών, και - ίσως πιο συγκινητικό απ’ όλα - το πώς η μουσική τους συνεχίζει να ανακαλύπτεται από ανθρώπους που δεν υπήρχαν όταν αυτοί δημιουργούσαν.
Καμία Χριστίνα δεν τους κράτησε στη γη. Μόνο η ανάμνηση έμεινε. Και τα τραγούδια.
Η αφήγηση δεν βασίζεται σε ημερομηνίες - κι όμως, ακολουθεί μια λεπτή, σχεδόν αόρατη χρονολογική γραμμή. Είναι σαν τα ίδια τα τραγούδια να λένε την ιστορία: από τις πρώτες "Νύχτες χωρίς εσένα", σταδιακά στα "Βράδια της κρίσης", καθώς η πορεία του συγκροτήματος πλησίαζε το τέλος της.
Το ντοκιμαντέρ δεν εξηγεί τα πάντα - και αυτή είναι η δύναμή του. Αφήνει χώρο στον θεατή να βάλει το δικό του φορτίο. Για εκείνον που άκουσε το "Όχι πια έρωτες" και ένιωσε να παγώνει. Για εκείνον που άκουσε τα "Χάδια" και κατάλαβε τι σημαίνει να ζητάς λίγα - και να τα χρειάζεσαι απελπισμένα. Για εκείνον που έζησε το "Τώρα που δεν έχω κανέναν" και το ένιωσε μέχρι το κόκαλο. Και για όσους κάποτε πίστεψαν πως κάποια παρουσία θα τους γείωνε, θα τους λύτρωνε, αλλά δεν έγινε έτσι - Καμία Χριστίνα δεν τους κράτησε στη γη. Μόνο η ανάμνηση έμεινε. Και τα τραγούδια.
Ίσως αυτή να είναι τελικά η μαγεία της μουσικής των Κόρε. Ύδρο.: μια σταθερά που, όσο την κοιτάς, τόσο σε ξαφνιάζει.
Και ναι, όσο κι αν δεν το περιμένεις, το ντοκιμαντέρ είναι και ευχάριστο. Σε κάνει να χαμογελάς, ακόμη και να γελάς. Όχι με ειρωνεία, αλλά με αληθινή ανακούφιση- σα να ζεις "Άλλη μια Νύχτα Σύγχυσης και Γέλιου". Με τη χαρά του να βλέπεις αυτούς τους ανθρώπους να μιλούν για τον εαυτό τους με χιούμορ, με ενσυναίσθηση, με την τρυφερότητα που έρχεται όταν κάποιος έχει σταματήσει να προσποιείται.
Το είδα ήδη τρεις φορές. Όχι γιατί περίμενα να αλλάξει κάτι, αλλά γιατί κάθε φορά έβλεπα λεπτομέρειες που πριν μου είχαν ξεφύγει. Ίσως αυτή να είναι τελικά η μαγεία της μουσικής των Κόρε. Ύδρο.: μια σταθερά που, όσο την κοιτάς, τόσο σε ξαφνιάζει.
Το προτείνω σε όσους υπήρξαν κάποτε "Εραστές του Tίποτα" - και σε όσους νιώθουν πως όταν είναι μαζί με κάποιον, όλα αποκτούν νόημα, έστω και για λίγο.
Μένει στην Πετρούπολη και είναι μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης από το 2011. Ασχολείται με τα οικονομικά και το χορό. Στον ελεύθερο χρόνο της κάνει γιόγκα, διαβάζει βιβλία και βλέπει πολλές ταινίες και ξένες σειρές.
📜Από τη Λαμία στην Αθήνα και από εκεί στα βουνά της Κένυας και της Ευρυτανίας, το “Karibu: Γιώργος Σταμούλης” δεν είναι ένα ταξίδι στην αθλητική βιομηχανία, αλλά μια προσωπική διαδρομή ενός νέου που παλεύει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.
🎤Θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη και τον πρωταγωνιστή της ταινίας
Ένα ταξίδι στην πλούσια μουσική πορεία του συνθέτη Γιάννη Σπανού. Από το παιδικό του σπίτι στο Κιάτο, τις μεγάλες συνεργασίες στο Παρίσι, μέχρι την επιτυχία του στην Ελλάδα, η ταινία παρουσιάζει σπάνια ντοκουμέντα και συνεντεύξεις με συνεργάτες και θαυμαστές του. Μέσα από την προσωπική αναζήτηση ενός λάτρη της μουσικής του, διερευνάται γιατί ο Σπανός επέλεξε να παραμένει πίσω από τα φώτα, αφήνοντας το έργο του να μιλήσει.
Βασισμένο στη ζωή του Νίκου Πλουμπίδη, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη δίκη και την εκτέλεσή του το 1954. Ο Πλουμπίδης, ένας από τους πιο συνεπείς κομμουνιστές ηγέτες, αποκηρύχθηκε από το ίδιο του το κόμμα και κατηγορήθηκε ως προδότης. Μέσα από αρχειακό υλικό, μαρτυρίες και κινηματογραφική αφήγηση, η ταινία σκιαγραφεί την προσωπική του διαδρομή, την ιδεολογική του ακεραιότητα και την τραγική ειρωνεία της ιστορικής του μοίρας.
Δύο πολιτικές δίκες και εκτελέσεις έχουν αφήσει ανεξίτηλο ίχνος στην μετεμφυλιακή Ελλάδα. Η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και η δίκη του Νίκου Πλουμπίδη. O Πλουμπίδης, όμως, έφυγε μόνος, συκοφαντημένος, ατιμασμένος. Το προσωπικό δράμα και το συλλογικό πεπρωμένο συνδιαμορφώνουν αυτόν τον προμηθεϊκό ήρωα που μοιάζει να πηγάζει από αρχαία τραγωδία.
📃 Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και έχει προβληθεί σε διάφορες κινηματογραφικές αίθουσες, λαμβάνοντας θετικές κριτικές για την ιστορική της αξία και την κινηματογραφική της προσέγγιση.
📅Τετάρτη 19/3/2025
Ώρα προβολής 20:00
Είσοδος Ελεύθερη
🎤Θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη Στέλιο Χαραλαμπόπουλο και τον ιστορικό Τάσο Σακελλαρόπουλο (Υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη).
Η Κινηματογραφική Λέσχη του Δήμου Πετρούπολης είναι μία ομάδα εθελοντών, που δραστηριοποιείται από το 1989, με σκοπό την διοργάνωση κινηματογραφικών προβολών και τη διαμόρφωση του προγράμματος των ταινιών που προβάλλονται κάθε χρόνο στο Θερινό και τον Χειμερινό Κινηματογράφο του Δήμου Πετρούπολης. Προγραμματίζονται προβολές με γνώμονα την πιο αντιπροσωπευτική και πληρέστερη παρουσίαση ταινιών από το σύγχρονο Ελληνικό και Ευρωπαϊκό και Αμερικανικό Κινηματογράφο, τα νέα ρεύματα της παγκόσμιας κινηματογραφικής τέχνης και τις βραβευμένες ταινίες από τα διεθνή φεστιβάλ.
%20(2).png)
.jpg)
