Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα The Florida Project. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα The Florida Project. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020

Οι προτάσεις μας: The Florida Project | EDITORIAL

The Florida Project...ένα project διαφορετικό από το προβλεπόμενο...
Το Florida project ήταν ένα μεγαλεπήβολο project που περιελάμβανε τη δημιουργία τεράστιων υπερπολυτελέστατων θεματικών πάρκων γύρω από το μαγικό Βασίλειο της Ντίσνεϋλαντ, λίγο έξω από το Ορλάντο και με σκοπό την εισροή τουριστών από όλα τα μέρη του κόσμου και φυσικά την εισροή τεράστιων χρηματικών ποσών που συνοδεύουν την άφιξη αυτών των τουριστών. Το project βέβαια, δεν περιελάμβανε τη μοιρασιά των κερδών και στους αόρατους ανθρώπους , τους κρυφούς άστεγους που ζουν στα περίχωρα των  θεματικών πάρκων στα φτηνά μοτέλ που συναντάς μέχρι να φτάσεις ως εκεί και που κάποτε αποτελούσαν καταλύματα των τουριστών . Τώρα δεν χρησιμεύουν ως τέτοια. Περιστασιακά αποτελούν στάση των ευυπόληπτων πολιτών που κρυφά και ενοχικά σταματούν για λίγο αγοραίο έρωτα, αφού πρώτα έχουν αγοράσει τα πανάκριβα βραχιολάκια που θα  εξασφαλίσουν στους ίδιους και στα μέλη της οικογένειάς τους την είσοδο τους στη Ντίσνεϋλαντ στη χώρα της Multi διασκέδασης της γρήγορης και περιεκτικής «ευτυχίας».
Αυτά λοιπόν τα μοτέλ διατίθενται στους περιθωριακούς της κοινωνίας σε αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα μόνιμης κατοικίας και που αγωνίζονται καθημερινά για να εξοικονομήσουν το νοίκι που θα τους εξασφαλίσει τη διαμονή της εβδομάδας με την ελπίδα ότι θα υπάρχει κάποια δουλειά και την επόμενη και τη μεθεπόμενη εβδομάδα για να μην βρεθούν στο σημείο να κουβαλούν το σπίτι τους στο αυτοκίνητό τους, οδηγώντας προς άγνωστο προορισμό ή το χειρότερο για να μην βρεθούν εντελώς στο δρόμο… 
Μονογονεϊκές οικογένειες, μητέρες με τα παιδιά τους ή και τα εγγόνια τους , είναι κυρίως οι άνθρωποι που θα συναντήσουμε σε αυτά τα μοτέλ. Και ανάμεσά τους δύο κορίτσια . Ένα μικρό, η   Μούνεϊ και ένα πιο μεγάλο, η 22χρονη μητέρα της, η Χέιλι. Ελάχιστα χιλιόμετρα, μακριά από την μη προσβάσιμη σε αυτές Ντίσνεϋλαντ, ζουν το δικό τους παραμύθι σε ένα δυστοπικό  κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον . Σε ένα περιβάλλον που τις θέλει στο περιθώριο που καμιά ευκαιρία δεν τους δίνει που δεν ασχολείται διόλου με αυτές. Η ανυπαρξία του κράτους πρόνοιας , εμφανέστατη. Λάμπει δια της απουσίας του  και εμφανίζεται μόνο όταν πρέπει να τακτοποιήσει κάποια "ψιλοζητηματάκια" που προκύπτουν από την παντελή απουσία του και πλήρη αδιαφορία του. Όπως για παράδειγμα επεμβαίνει όταν κρίνει την ακαταλληλότητα της Χέιλι ως  μητέρας. Είναι ανύπαρκτο όμως όταν η Χέιλι  πριν φτάσει στο σημείο να κριθεί ως τέτοια, έχει εξαντλήσει όλες της τις δυνάμεις εκλιπαρώντας για βοήθεια, απ’ όπου και αν αυτή προέρχεται αφού πλέον δεν έχει καμία δυνατότητα επιλογής. 
Μια πολύ στενόχωρη ταινία γιατί απλά εκφράζει με απόλυτο ρεαλισμό τη σύγχρονη καπιταλιστική πραγματικότητα. Τις τεράστιες ανισότητες, τις τεράστιες αδικίες. Όμως η αφήγηση του Σον Μπέικερ, μέσα από τα μάτια του μικρού κοριτσιού που αντιστέκεται στον κόσμο των μεγάλων, όπως και κάθε παιδί άλλωστε, και ζει το δικό της όνειρο μέσα από τα παιχνίδια της, τους φίλους της, τις σκανδαλιές τους ,ανοίγει μες στο σκοτάδι πολλές χαραμάδες που φωτίζουν και διατηρούν ζωντανή την ελπίδα …που υπάρχει όσο υπάρχουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι που αγαπούν , που αντιδρούν , που μοιράζονται τα λιγοστά τους υπάρχοντα, που θυμώνουν που εξοργίζονται, που βγαίνουν εκτός ορίων που παρεκτρέπονται και που προσπαθούν στις όποιες στερητικές συνθήκες να ονειρεύονται.
Είναι αυτό που λέει η μικρή Μούνεϊ σε κάποια σκηνή της ταινίας, καθισμένη δίπλα σε ένα δέντρο: "Είναι το αγαπημένο μου δέντρο, γιατί έγειρε στο πλάι και ωστόσο συνεχίζει να μεγαλώνει…" Παρόλο που οι συνθήκες τη λυγίζουν παρόλο που η μετάβασή της από την παιδική προς την ενήλικη ζωή γίνεται απότομα και με πολύ σκληρό τρόπο, παρόλα αυτά εκείνη αντιστέκεται, και συνεχίζει να ονειρεύεται, να μεγαλώνει και να ελπίζει…
Και μαζί της και εμείς… Μια εξαιρετική κατά τη γνώμη μου ταινία.
--------------------------------
Καλλίτσα Βλάχου
Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της, διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της, απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…



Δείτε ακόμη:

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Δευτέρα 9/7 έως Κυριακή 15/7/2018 - Cine Πετρούπολις

Δευτέρα 9/7/2018
21:00 & 23:00 Η Κόρη της Απρίλ / April's Daughter >> (Κοινωνική)
Τρίτη 10/7/2018
21:00 & 23:00 Η Κόρη της Απρίλ / April's Daughter >> (Κοινωνική)
Τετάρτη 11/7 - Πέμπτη 12/7/2018
21:00 & 23:15- The Florida Project >> (Κοινωνική)
Παρασκευή 13/7 - Σάββατο 14/7 - Κυριακή 15/7/2018
21:00 - Πασχαλίτσα / Lady Bird >> (Δραματική κομεντί)
23:00 - Τρέξε! / Get out >> (Σάτιρα τρόμου)

Ιούλιος 2018 >>
Σινέ Πετρούπολις - Πρόγραμμα 2018 >>
Δευτέρα 16/7 έως Κυριακή 22/7/2018 >>
Δευτέρα 23/7 έως Τρίτη 31/7/2018 >>
Θερινός Κινηματογράφος "Σινέ Πετρούπολις"
25ης Μαρτίου 168, Πετρούπολη 

Ετικέτες

Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης dimos petroupolis σινέ πετρούπολις Δήμος Πετρούπολης δημοτικός κινηματογράφος πετρούπολης Θερινό Σινεμά Πετρούπολης Θερινός Κινηματογράφος Πετρούπολης Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης πρόγραμμα 2017 Κινηματοθέατρο Πετρούπολις καλοκαίρι 2017 Ελεύθερη είσοδος πρόγραμμα 2018 παιδική ταινία πρόγραμμα 2019 άρθρα editorial ελληνική ταινία όσκαρ καλοκαίρι 2018 Ινστιτούτο Θερβάντες πρόγραμμα 2020 καλοκαίρι 2019 Ισπανική πρεσβεία καλοκαίρι 2020 Πρεσβεία Αργεντινής κωμωδία Ιούλιος 2020 Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Σεπτέμβριος 2020 γαλλική ταινία ισπανική ταινία χειμώνας 2019-2020 Ιούνιος 2020 Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας ιρανική πρεσβεία ιταλική ταινία Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Πρεσβεία Νορβηγίας Φεβρουάριος 2020 ιρανική ταινία Απρίλιος 2019 Ιανουάριος 2020 Μάρτιος 2020 Δεκέμβριος 2019 Νοέμβριος 2019 Πρεσβεία Ουρουγουάης Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης