Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025

Νοέμβριος 2025 | Αφιέρωμα στον Ιταλικό Κινηματογράφο #Cinema_it2025


Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης, σε συνεργασία με το Istituto Italiano di Cultura di Atene, τον Ιταλοελληνικό Πολιτιστικό Σύλλογο "Amici di Leros" και με την υποστήριξη της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ), συνεχίζει τον χειμερινό της κύκλο με ένα αφιέρωμα στον ιταλικό κινηματογράφο.

Πέντε ταινίες από δημιουργούς διαφορετικών γενεών, με κοινό σημείο την ανθρώπινη ματιά, τη ζεστασιά των ιταλικών ιστοριών και την ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στο χιούμορ, το συναίσθημα και την καθημερινή ζωή.

Το αφιέρωμά ολοκληρώνεται την Κυριακή 30/11/2025 με μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες των αδελφών Ταβιάνι, το "Kaos". Με πέντε ιστορίες εμπνευσμένες από τον Πιραντέλο -ιστορίες που κινούνται ανάμεσα στο όνειρο, τη μνήμη, το παράδοξο και το κωμικό- η ταινία γίνεται ένα ποιητικό ταξίδι στη Σικελία και στη βαθιά ανθρώπινη πλευρά της ιταλικής παράδοσης.

Ένα φιλμικό κλείσιμο που συνοψίζει όσα αγαπάμε στον ιταλικό κινηματογράφο: την ομορφιά του απλού, την ένταση του συναισθήματος, την ανάγκη για αφήγηση.

IT Αφιέρωμα στον Ιταλικό Κινηματογράφο IT
#Cinema_it2025

Σάββατο 22/11/2025 – 20:00 – Το πάρτι της επιστροφής
Κυριακή 23/11/2025 – 20:00 – Στιγμές ασήμαντης ευτυχίας
Παρασκευή 28/11/2025 – 20:00 – Αν μ’ αγαπάς
Σάββατο 29/11/2025 – 20:00 – Τρυφερότητα
Κυριακή 30/11/2025 – 20:00 – Χάος

🎟 Είσοδος Ελεύθερη

📍 Κινηματοθέατρο "Πετρούπολις" (Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης)
(Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου)

Δείτε ακόμη:

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025

"50 χρόνια Θίασος" - Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης τιμά το αριστούργημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Ο Θίασος - αφίσα

Μια ξεχωριστή έναρξη της χειμερινής σεζόν με την προβολή του εμβληματικού έργου που σημάδεψε τον ελληνικό κινηματογράφο.

50 χρόνια Θίασος

Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης εγκαινιάζει τη φετινή της κινηματογραφική περίοδο με ένα από τα κορυφαία έργα της ελληνικής και παγκόσμιας κινηματογραφίας: "Ο Θίασος" (1975) του Θόδωρου Αγγελόπουλου, πενήντα χρόνια μετά την πρώτη του προβολή.
Η ταινία θα προβληθεί την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025, στις 18:30, στο Κινηματοθέατρο «Πετρούπολις». Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με ιστορικούς, μελετητές και συνεργάτες του σκηνοθέτη, γύρω από το έργο, τη θεματολογία και τη διαχρονική του επίδραση.
Διάρκεια ταινίας: 230' - συνιστάται έγκαιρη προσέλευση.

Ένα πολιτικό και ποιητικό έπος

Ο Θίασος αφηγείται την πορεία ενός περιοδεύοντος θεατρικού σχήματος που παρουσιάζει τη Γκόλφω σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, από το 1939 έως το 1952. Καθώς οι ηθοποιοί αλλάζουν τόπους, στο φόντο ξετυλίγεται η ίδια η ελληνική ιστορία: η δικτατορία Μεταξά, η Κατοχή, η Αντίσταση, ο Εμφύλιος.

"Το θέατρο γίνεται καθρέφτης μιας χώρας που προσπαθεί να σταθεί όρθια μέσα στις πληγές του 20ού αιώνα."

Μέσα από αυτή την αλληγορική αφήγηση, ο Αγγελόπουλος αναδεικνύει τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό, το θέατρο και τη ζωή, την τέχνη και την Ιστορία.

Μια ταινία-σταθμός

Ο Θίασος ολοκληρώθηκε το 1974, σε μια περίοδο πολιτικής μετάβασης και συλλογικής ανασκόπησης, και έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης λίγο μετά την πτώση της Χούντας. Αρχικά λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε για δύο χρόνια από το καθεστώς, όμως η διεθνής του πορεία τον κατέστησε αμέσως σύμβολο ενός νέου, ώριμου ελληνικού κινηματογράφου.
Η ταινία απέσπασε δεκάδες βραβεία και διακρίσεις σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο, ανάμεσά τους στο Φεστιβάλ Καννών, στο Βερολίνο, στο Λονδίνο, στο Σικάγο και στη Φλωρεντία. Το 1989, το British Film Institute την ενέταξε στις 100 σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.

"Ο Θίασος δεν είναι μόνο μια αφήγηση για την Ιστορία, αλλά μια αναμέτρηση με τη μνήμη και τον χρόνο."

Ο Θίασος - καρέ

Η αισθητική του Αγγελόπουλου

Με τα μακρά, υπομονετικά πλάνα, τη χορογραφία της κάμερας, τη μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη και το λιτό υποκριτικό ύφος των ηθοποιών, ο Αγγελόπουλος δημιουργεί έναν κόσμο όπου ο χρόνος αποκτά δική του ροή. Ο θεατής δεν παρακολουθεί απλώς την Ιστορία - τη βιώνει.
Η ταινία, με πρωταγωνιστές την Εύα Κοταμανίδου, τον Στράτο Παχή, τον Βαγγέλη Καζάν, την Αλίκη Γεωργούλη, τον Πέτρο Ζαρκάδη και τον Κυριάκο Κατριβάνο, παραμένει ένα έργο-σύμβολο του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, που άλλαξε για πάντα τον τρόπο που αφηγούμαστε κινηματογραφικά την Ιστορία.

Ένα μάθημα μνήμης και κινηματογραφικής αφήγησης

Η φετινή προβολή δεν είναι μόνο ένας φόρος τιμής, αλλά και μια πρόσκληση επανεξέτασης του πώς η Τέχνη συνομιλεί με το τραύμα, τη συλλογική μνήμη και τη διαδρομή ενός λαού.

"Πενήντα χρόνια μετά, ο Θίασος εξακολουθεί να μας ρωτά τι σημαίνει να θυμόμαστε και τι σημαίνει να αφηγούμαστε."

💬 Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση γύρω από το έργο, τη θεματολογία και την καλλιτεχνική πορεία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, με τη συμμετοχή εκλεκτών προσκεκλημένων:

  • Φοίβη Οικονομοπούλου-Αγγελοπούλου - σύζυγος του σκηνοθέτη και συνεργάτιδά του
  • Δημήτρης Καλαντίδης - ιστορικός και κριτικός του κινηματογράφου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας
  • Θάνος Μουκούλης - πρόεδρος Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρισας
  • Καλλίτσα Βλάχου - κριτικός κινηματογράφου, αντιπρόεδρος Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης, εκπαιδευτικός

📅 Παρασκευή 21/11/2025

⏰ Ώρα έναρξης: 18:30

⌛ Διάρκεια ταινίας: 230' — συνιστάται έγκαιρη προσέλευση

📍 Κινηματοθέατρο "Πετρούπολις" – Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης (Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου)

🎟️ Είσοδος Ελεύθερη

Δείτε ακόμη:

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025

Renoir: Γιατί κλαίμε όταν κάποιος πεθαίνει; | EDITORIAL


Μια ταινία για τη σιωπή της απώλειας και την αγάπη που συνεχίζει να υπάρχει, ακόμη κι όταν όλα γύρω σωπαίνουν.
"Γιατί κλαίμε όταν κάποιος πεθαίνει;"
Μια ερώτηση σχεδόν παιδική, κι όμως αβάσταχτα σοφή.
Το Renoir της Chie Hayakawa (Plan 75) ξεκινά με αυτή τη φράση. Από εκεί ξεκινά μια ιστορία που δεν αναζητά απαντήσεις. Μόνο σιωπές, βλέμματα, αναμνήσεις που μετατρέπονται σε παρηγοριά.
Η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών, κερδίζοντας αμέσως την προσοχή για την ευαισθησία και τη λιτότητά της.
Το καλοκαίρι του 1987, η 11χρονη Φούκι ζει ένα τέλος που δεν μπορεί να ονομάσει. Ο πατέρας της πεθαίνει αργά, η μητέρα της, εξαντλημένη από τη φροντίδα και την αγωνία, απομακρύνεται βυθισμένη στη σιωπή της. Δεν είναι σκληρή, είναι απλώς μια γυναίκα που δεν έχει πια τη δύναμη να μιλήσει. Η Φούκι την κοιτάζει, προσπαθεί να την καταλάβει, να διαβάσει στα μάτια της κάτι που μοιάζει με τρυφερότητα, αλλά το μόνο που βρίσκει είναι σιωπή. Εκείνη τη βαριά, αμήχανη σιωπή που γεννιέται όταν ο πόνος δεν χωρά σε λέξεις. Όταν ο πατέρας φεύγει, η Φούκι δεν τον αποχαιρετά πραγματικά. Συνεχίζει να του μιλά, να τον φαντάζεται παρόντα, να τον ακούει μέσα στη σιωπή. Η παιδική της σκέψη γίνεται καταφύγιο. Ένα μέρος όπου ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά μια μεταμόρφωση της αγάπης. Κι εκεί, ανάμεσα στο παιδί και τη μητέρα, δημιουργείται ένα αόρατο κενό, μια απόσταση που γεφυρώνεται μόνο από την ανάγκη να αγαπήσουν αυτόν που λείπει.
Η Hayakawa κοιτάζει τον κόσμο μέσα από τα μάτια του παιδιού χωρίς να τον μικραίνει. Κάθε σκηνή ανασαίνει αργά, σαν να φοβάται να διακόψει τη σιωπή. Οι ήχοι του καλοκαιριού, οι σκιές στους τοίχους, το βλέμμα της Φούκι που αλλάζει καθώς η μέρα φεύγει. Όλα μιλούν για τη λεπτή στιγμή που η ζωή συνεχίζει ενώ κάτι μέσα της τελειώνει. Δεν υπάρχει δράμα, ούτε κορύφωση. Μόνο εκείνη η αδιόρατη θλίψη που κουβαλάμε όταν συνειδητοποιούμε πως η παιδική ασφάλεια έχει ήδη χαθεί.
Η ταινία κυλά σαν ανάμνηση που ξετυλίγεται αργά. Ο χρόνος ακολουθεί την καρδιά ενός παιδιού που προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει απουσία. Και μέσα από αυτή τη ρυθμική, σχεδόν μουσική ησυχία, ξεδιπλώνεται κάτι οικείο: το πένθος που δεν ξέρει ακόμα το όνομά του.
Δεν αφηγείται τον θάνατο, αλλά την παρουσία μέσα στην απώλεια. Ο τρόπος που η Φούκι παρατηρεί τον κόσμο γύρω της, το φως που σβήνει σιγά σιγά, το άγγιγμα ενός χεριού, το βλέμμα που μένει μετέωρο, θυμίζει πως η ζωή δεν σταματά, απλώς αλλάζει μορφή. Η απουσία του πατέρα γίνεται το κέντρο ενός ήσυχου σύμπαντος όπου ο χρόνος δεν μετριέται σε μέρες αλλά σε αναμνήσεις. Κάθε βλέμμα της μικρής ηρωίδας είναι μια προσπάθεια να κατανοήσει την έννοια του "για πάντα".

Δεν είναι ταινία για τον θάνατο. Είναι μια ταινία για την αγάπη που επιμένει. Για τη στιγμή που ο άνθρωπος, μικρός ή μεγάλος, αναγκάζεται να κοιτάξει κατάματα το τέλος και να πει: θα συνεχίσω να θυμάμαι.
Υπάρχουν ταινίες που αφηγούνται, κι άλλες που απλώς σε αφήνουν να υπάρξεις μέσα τους. Το Renoir ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν προσφέρει κάθαρση ούτε απαντήσεις. Σου αφήνει όμως μια αίσθηση απαλής αποδοχής, σαν να σου ψιθυρίζει ότι η απώλεια είναι μέρος της ζωής, όχι η άρνησή της.
Είδα το Renoir στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κι έμεινα με τη βεβαιότητα πως η μνήμη είναι ο πιο τρυφερός τρόπος να συνεχίζεις να αγαπάς.

Η ταινία της Chie Hayakawa θα κυκλοφορήσει σύντομα στους κινηματογράφους από την One from the Heart.


#TiFF66

---------------------------------------------
Αφροδίτη Παπαδάκη
Μένει στην Πετρούπολη και είναι μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης από το 2011. Ασχολείται με τα οικονομικά και το χορό. Στον ελεύθερο χρόνο της κάνει γιόγκα, διαβάζει βιβλία και βλέπει πολλές ταινίες και ξένες σειρές.
Instagram: @alpha.pi


Δείτε ακόμη:
Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης dimos petroupolis petroupoli.gov.gr pkdp.gr σινέ πετρούπολις Δήμος Πετρούπολης Θερινός Κινηματογράφος Πετρούπολης δημοτικός κινηματογράφος πετρούπολης Θερινό Σινεμά Πετρούπολης Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης editorial πολιτιστικό κέντρο πετρούπολης άρθρα πρόγραμμα 2017 Κινηματοθέατρο Πετρούπολις Ελεύθερη είσοδος παιδική ταινία πρόγραμμα 2018 όσκαρ πρόγραμμα 2019 ελληνική ταινία cinelesxi_petroupolis Petroupoli Πετρούπολη καλοκαίρι 2022 Ταινίες Ινστιτούτο Θερβάντες Σινεμά Πετρούπολη καλοκαίρι 2018 πρόγραμμα 2020 καλοκαίρι 2019 καλοκαίρι 2021 Ισπανική πρεσβεία καλοκαίρι 2020 καλοκαίρι 2023 κωμωδία Πρεσβεία Αργεντινής καλοκαίρι 2025 πρόγραμμα 2025 Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης γαλλική ταινία Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών καλοκαίρι 2024 ισπανική ταινία πρεσβεία βενεζουέλας ιταλική ταινία χειμώνας 2019-2020 Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας ιρανική πρεσβεία Πρεσβεία Νορβηγίας ιρανική ταινία Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Απρίλιος 2019 Ιούνιος 2023 πρόγραμμα 2021 Ιανουάριος 2024 Μάρτιος 2024 Πρεσβεία Ουρουγουάης πρεσβεία Ισημερινού