Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κριτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κριτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

"Τι θα πει ο κόσμος…" | EDITORIAL

Πόσο δύσκολο είναι σ’ αυτή την πρόταση να προστεθεί στην αρχή της και η φράση "ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ…"
Όχι γιατί σου παίρνει χρόνο να συνειδητοποιήσεις και να αποτινάξεις ήθη, έθιμα, παραδόσεις, στερεότυπα και να προχωρήσεις, χαράσσοντας τη δική σου πορεία στον κόσμο τούτο, αλλά γιατί σου είναι τρομερά δύσκολο να τα βάλεις με τον καταπιεστή σου το δυνάστη σου, που όμως παραδόξως σε αγαπάει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Που και ο ίδιος είναι αγκιστρωμένος σε όλα αυτά που δεν τόλμησε να ξεπεράσει, όμως μέσα του ποτέ δεν αποδέχτηκε… Και στο πρόσωπό σου βλέπει ό,τι θα ’θελε να κάνει και δεν μπόρεσε. Και αυτό τον κάνει να γίνεται ακόμα πιο σκληρός μαζί σου. Θύτης εκ πρώτης, θύμα κατά βάθος. Και είναι σε εσένα που πέφτει αυτό το βαρύ φορτίο καθώς και ο δύσκολος αγώνας να το αποτινάξεις και να λυτρωθείς. Όταν όμως επέρχεται η λύτρωση , είναι διπλή και για εσένα και για εκείνον. 
Παρακολουθώντας την ταινία κατακλύζεσαι από αυτές τις σκέψεις. Και μπορεί η ηρωίδα πακιστανικής καταγωγής να βασανίζεται και να παλεύει να ξεφύγει από τις αναχρονιστικές παραδόσεις και τις θρησκευτικές προκαταλήψεις της χώρας της και μπορεί εσύ ο «Δυτικός» να απέχεις από αυτές τις μορφές καταπίεσης, η συναισθηματική σου όμως εμπλοκή σε όλο αυτό , είναι άμεση. Είναι αυτά τα μαγικά περάσματα που μόνο στον κινηματογράφο μπορείς να βιώσεις τόσο έντονα. 
Συναντιέσαι λοιπόν με την ηρωίδα και συνοδοιπόροι σε ένα δύσκολο αγώνα προσδιορισμού της ταυτότητάς σας, καταφέρνετε να αποβάλλετε την πίεση του «Τι θα πει ο κόσμος» και να οδηγηθείτε στη λύτρωση που δεν είναι τίποτε άλλο από την αντικατάσταση της παραπάνω φράσης με αυτή: «Ε…ναι επιτέλους…δε με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος…»
Μην τη χάσετε!
Τι θα πει ο κόσμος / What Will People Say >> 
---------------------------------

Καλλίτσα Βλάχου
Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της  ,διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της , απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…



Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Ανάσα Ελευθερίας | "Ευχαριστώ" Όταν οι λέξεις αποκτούν τη σημασία που τους πρέπει.



Η Λάρα κάτοικος Ισλανδίας, ανύπαντρη μητέρα, πρώην τοξικομανής. Η Άντζα, πρόσφυγας από τη Γουινέα Μπισσάου της Δυτικής Αφρικής , από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου που τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε διαμετακομιστικό κέντρο ναρκωτικών που προέρχονται από τη Λατινική Αμερική και έχουν προορισμό την Ευρώπη. Η πρώτη ξένη στην ίδια της τη χώρα. Η δεύτερη, ξένη παντού. Η πρώτη σε διαδικασία συνειδητοποίησης. Προσπαθεί να καταλάβει πού ανήκει και να αυτοπροσδιοριστεί. Η θέση εξουσίας που κατέχει, δουλεύει στον έλεγχο διαβατηρίων του αερολιμένα της χώρας της, της δίνει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι καλύτερο στη ζωή της γι αυτήν και το παιδί της, βοηθώντας στην πάταξη της παρανομίας. 
Όταν λοιπόν ανακαλύπτει ότι η Άντζα προσπαθεί να περάσει παράνομα μέσα από τη χώρα της την καταδίδει, κάνοντας τη ζωή της Άντζας ακόμα πιο δύσκολη. Και εκεί, είναι που έρχεται η συνειδητοποίηση. Ποιος τελικά παρανομεί; Η Άντζα; Που διεκδικεί τα αυτονόητα για τον εαυτό της, όπως και κάθε πρόσφυγας; Ή το απρόσωπο σκληρό κράτος που εφαρμόζει το νόμο ανεξέλεγκτα χωρίς να λάβει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες του κάθε ατόμου, που αυτές θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημα του; Να στέκεται δηλαδή δίπλα στον άνθρωπο και όχι απέναντι. Και αυτά όλα είναι γνωστά.  
Αυτό που εμένα όμως προσωπικά με συγκινεί κάθε φορά και εναποθέτω τις ελπίδες μου σε αυτό, είναι οι ανθρώπινες υπερβάσεις. Είναι οι άνθρωποι που παρατηρούν προσεκτικά τα τεκταινόμενα, που συνειδητοποιούν ότι αποτελούν και αυτοί μέρος του προβλήματος, που μέσα από αυτή τη διαδικασία αντιλαμβάνονται τελικά, ότι μπορούν με τη δική τους συμβολή, ακόμα και μέσα από τα λάθη τους που πίστεψαν σε ένα σύστημα και αφέθηκαν να γίνουν υποχείριά του, ότι μπορούν με έναν τρόπο να επανορθώσουν και να κάνουν αυτό που το σύστημα, η εξουσία αρνείται. Να σταθούν δίπλα στον άνθρωπο. H Λάρα λοιπόν, εκμεταλλεύεται την εξουσία που της παρέχεται, για να βοηθήσει τον συνάνθρωπό της. Και δε φτάνει αγόγγυστα σ’ αυτήν την απόφασή της. Έχει καταλάβει, ότι το παιχνίδι με την εξουσία παίζεται σωστά , όταν στην πραγματικότητα αποποιηθείς εσύ ο ίδιος κάθε μορφή εξουσίας.
Όταν καταλάβεις ότι αυτό που σου δίνει δύναμη δεν είναι η θέση αλλά η ανθρωπιά του άλλου και η ικανότητά σου να βλέπεις στην ψυχή του και να παραδέχεσαι ότι αν και κοινωνικά βρίσκεται σε υποδεέστερη θέση από εσένα, έχει πιο πολλή δύναμη και μπορεί πράγματι να σε βοηθήσει. Είναι η παραδοχή της δικής σου αδυναμίας που κανένας δοτός ρόλος δεν την μετατρέπει σε δύναμη. Και είναι που αφήνεις τον άλλον να σε βοηθήσει να ορθοποδήσεις. Και στη συνέχεια πατώντας γερά στα πόδια σου , τότε ανταποδίδεις. 
Όταν λοιπόν στην τελευταία σκηνή της ταινίας οι δύο γυναίκες ανταλλάσσουν μεταξύ τους το «ευχαριστώ» στην πραγματικότητα ευχαριστούν για τη βοήθεια που έδωσε η μία στην άλλη, να αντισταθούν, να πάνε κόντρα σε ένα μηχανισμό που τις ήθελε υποχείριά του. 
Από τη μεριά μου, εγώ ευχαριστώ για άλλη μια φορά, την έβδομη τέχνη που ανοίγει διάπλατα τα παράθυρά της, στην ευαισθητοποίηση, στην αφύπνιση στην ολοκληρωμένη αντίληψη μιας πραγματικότητας που σκόπιμα το σύστημα προσπαθεί να θολώσει και να μας κάνει να χαθούμε σ’ αυτήν.

---------------------------------


Καλλίτσα Βλάχου
Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της  ,διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της , απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…


Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Περίπτωση συνείδησης | Απέριττος, ουσιώδης, ανθρωποκεντρικός ιρανικός κινηματογράφος


Πόσο, μα πόσο όμορφος είναι ο ιρανικός κινηματογράφος! Απλός, απέριττος, ουσιώδης, ανθρωποκεντρικός. Με ελάχιστα οικονομικά μέσα παράγονται αριστουργήματα. Και για άλλη μια φορά μας επιβεβαιώνεται ότι αυτό που δίνει αξία σε οποιοδήποτε δημιούργημα είναι η ευαίσθητη διεισδυτική ματιά του δημιουργού και το σημαντικότερο, ότι ο άνθρωπος βρίσκεται στο κέντρο της δημιουργίας του. 
Η συνείδηση, λοιπόν, το θέμα αυτής της ταινίας , η συνείδηση που σαφώς διαμορφώνεται και από το κοινωνικό περιβάλλον, ένα ασφυκτικό περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο θρησκευτικός σκοταδισμός, η φτώχεια, η κοινωνική αδικία. 
Και εδώ έρχεται η ανατροπή. Ο ήρωας στέκεται πάνω από τα κοινωνικά δεδομένα. Δεν τα αφήνει να καθορίσουν τις επιλογές του, γιατί γι' αυτόν το βάρος της συνείδησης από το οποίο θέλει να απαλλαγεί, δεν ελαφραίνει καθόλου μα καθόλου από τα πολλά υποσχόμενα οφέλη των κοινωνικών συμβάσεων. Και έτσι παίρνει την απόφαση και πράττει κατά συνείδηση, απαλλασσόμενος από τα δικά του βάρη, αλλά κυρίως απαλλάσσει τους άλλους από τα βάρη της δικής τους συνείδησης. Είναι πολύ σημαντικό σε μια κοινωνία που αρέσκεται στο λιντσάρισμα, που απαθής παρακολουθεί διασκεδάζοντας με τη ανθρώπινη δυστυχία, να προβάλλεται μέσα από την τέχνη το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. 
Για μένα αυτό λειτουργεί εξισορροπητικά και λυτρωτικά και φέρνει τα πράγματα εκεί που θα ’πρεπε να βρίσκονται.
--------------------------------------

Καλλίτσα Βλάχου

Μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Πετρούπολης. Είναι εκπαιδευτικός. Τον ελεύθερο χρόνο της , διαβάζει, βλέπει ταινίες, και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον υπόλοιπο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της , απλά προσπαθεί να διατηρεί την ψυχραιμία της…


Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Το κορίτσι από τη Δανία (Danish girl) - Κριτική από το Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο | LIFO

Το κορίτσι από τη Δανία Danish girl - Κριτική από το Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο | LIFO

Για τον Έντι Ρεντμέιν το πλασάρισμα στην πεντάδα των βραβείων Όσκαρ έμοιαζε τελειωμένη υπόθεση από την αφίσα της ταινίας σχεδόν και το θέμα ήταν αν θα κατάφερνε ό,τι και ο Τομ Χάνκς, με νίκη δύο χρονιές στη σειρά, δύο δεκαετίες περίπου πριν. Ο μόνος που θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο, εκτός από τις ερμηνείες του Λεονάρντο ντι Κάπριο και του Μάικλ Φασμπέντερ, που εμφανίστηκαν στην κούρσα λίγο αργότερα Διαβάστε περισσότερα =>